Metehan Emlik | TÜBİTAK Başarı Hikayem
662
single,single-post,postid-662,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,smooth_scroll,

Blog

Posted by Metehan EMLIK in Genel, Hakkımda

TÜBİTAK Başarı Hikayem

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Özyeğin Üniversitesi Elektrik Elektronik Mühendisliği Öğrencisi Metehan Emlik, 2014 45. TÜBİTAK Orta Öğretim Proje Yarışması Fizik Birincisi.

Aslen Sivas merkezde ikamet etmeme rağmen bazı tesadüfler sonucunda 9. ve 10.sınıfı Sivas’ın Suşehri ilçesinde devlet yurdunda kalarak Kazım Ayan Anadolu Lisesin de okudum. 11.sınıfta Sivas merkeze yaşayan ailemin yanına geri döndüm ve Sivas İMKB Anadolu Lisesinin den mezun oldum.

Lise dönemimde sadece derslerimle ilgilenmemem sürekli olarak projeler üretmek istemem çevremde benim hakkımda olumsuz düşünen, yaptığım çalışmalardan alıkoymaya uğraşan hatta bazen problemli olduğumu bile düşünen insanların olmasına neden oldu. Onlara rağmen çalışmalarımdan hiçbir zaman vazgeçmedim. Bunun sonucunda kendimi geliştirmemin yanında bazı başarılarda elde ettim.

       10.Sınıf İMKB Anadolu Lisesi

Elektronik ile ilgili konulara küçüklüğümden beri ilgim vardı. Fakat yaptığım çalışmalar da başarıya ulaşamıyorum. Bir şeyleri hep yanlış oluyordu. O dönemde de çevremde bana yardım edecek kimseler de yoktu. Fakat azimli çalışmalarım sonunda sonun da çalışmalarım karşılığı almaya başladım. ilk çalışmalarımı başarıya 10. Sınıfın sömestr tatilinde ulaştım. Lazerli güvenlik sistemi ve radyo vericisi yapmıştım o zaman. Okullar açılınca okulumuzun fizik öğretmenime projelerimi gösterince beğenmişti. Bu projeleri yapabilmeme kendime özgüven getirmişti. O zamanlar sadece Robot Yarışmalarından haberdardım bu yüzden Abdullah Cenk Kahraman arkadaşım ile çizgi izleyen robotu yapmaya başladık.

10. Sınıfta laboratuvarda Çalışırken

10. Sınıfta laboratuvarda Çalışırken

Kendi imkânlarımızla robotun büyük bir kısmını bitirdikten sonra fizik öğretmenimle konuşmaya gittik fakat hiç beklemediğim bir cevap aldık. Fizik öğretmenimiz şehir dışına gitmemiz gerektiğini öğrenince yarışmaya katılmamıza karşı çıktı. Bütün Israrlarımıza rağmen bir türlü ikna edemedik. Ona düşüncesine göre; bu tür yarışmalara profesörler katılıyormuş, oraya gidersek yarışmada her türlü rezil olurmuşuz. Fizik öğretmenini ikna olmayacağını anlayınca gitmek için başka yollar bulmaya çalıştık. Okul müdürü ve yardımcısı ile konuştum onlar da ilk başta sıcak baksalar da fizik öğretmeni ile konuşunca onlarda vazgeçtiler. Okuldan ki hiç kimseden destek alamamıştık. Bizim de yapacak bir şeyim kalmamıştı artık gidememiştim o kadar emeğimiz boşa gittiği düşüncesi ve ilçede yurtta kalmanın oluşturduğu baskı ile de psikolojim bozulmuştu artık. Bu durum ailemde yansıyınca beni okuldan aldılar. Ama şimdi iyi ki gidememişim diyorum şimdi. Eğer o zaman gidebilseydim beklide ileriki dönemlerimde proje yapmayacaktım.

 

 

10. Sınıfta ki Çalışmalarım:

  • Lazerli Güvenlik sistemi
  • Fm radyo vericisi
  • Cizgi izleyen robot
  • Tesla bobini

       11. Sınıf İMKB Anadolu Lisesi

11. Sınıfta laboratuvarda Çalışırken

11. Sınıfta laboratuvarda Çalışırken

Sınıfa başladığım ilk yaptığım iş fizik öğretmeni Harun Bal’ın yanına gitmekti. Fizik öğretmenine projelerle ilgilendiğimi ve fikirlerimi anlatım. İyi karşıladı TUBİTAK yarışmaya katılmak bileceğimizi söyledi. Projeyi kesin olarak kararlaştırdıktan sonra Fizik Öğretmenim projenin masraflarını karşılamak için okul yönetiminden ve okulda öğrencilerden bir miktar para topladı. Bu para projeye benim sonradan yaptığımız eklediklerime yetmedi parayı zaten çok zor aldığımız içinde okuldan bir daha bütçe alamadım. Geriye kalan masrafları da harçlıklarımdan artırarak tamamlamak zorunda kaldım. Bu yüzden bazı günler yemek bile yiyemiyordum.

sınıfta yaptığım projem 10 sınıfta yaptıklarımın devamı şeklinde idi.

Projenin Tam Adı:

 Rezonans Frekanslı Manyetik Alan Bobinleri Sayesinde Kablosuz Elektrik İletimi, Günlük Hayatta Kullanılabilecek Alanların Tespit Edilmesi ve Denenmesi ”

Projenin ana konusu Kablosuz elektriğin hayatımızdaki kullanım alanlarını tespit etmekti bunun için 5 ayrı prototip yaptık bunlar:

  • Kablosuz Telefon şarjı
  • Kablosuz Elektrik ile Hareket Eden Çizgi İzleyen Robot
  • Tesla Bobini
  • Kablosuz  Elektrik ile Çalışan Masa Lambası
  • Kablosuz Elektik Deneme Prototipi

Çalışmalarımızı okulun fizik laboratuarını yapıyorduk. Çok fazla çalışsak da projenin zamanında bitmeme ihtimaline karşın bazen çalışmalara akşam evde devam ediyordum. Fakat evdekiler özellikle babam proje üzerinden de çalışmamı istemiyordu proje yüzenden okul derslerime yeteri kadar çalışmadığımı düşünüyorlardı. Bu yüzden evde çalışırken babama yakalanmamak için bir kulağım sürekli kapıdaydı en küçük seste hemen her şeyi kaldırıp ders kitapları açıyordum. Bu konu yüzünden evdekilerle çok tartışmışlığım olmuştur onlarda bir yerde haklıydı ama ben hedefimi seçmiştim.

Bölge Yarışması

 

Hasan Yörük, Ferit Yıldırım, Harun Bal, Metehan  Emlik

44. TÜBİTAK Kayseri Bölge Yarışmasında(Soldan Sağa-Hasan Yörük, Ferit Yıldırım, Harun Bal, Metehan Emlik)

 

11. Sınıftaki projemiz görsel olarak çok iyi ve dikkat çekiciydi çokta emek harcanmış olduğu ilk görüşte belli oluyordu. Hatta sergiyi gezenlerin çoğu bizim projenin birinci olacağını söylemişti. Fakat projemizde tam manası ile bir yenilik yoktu. Bölge yarışmasının sonunda bölge yarışmasında 2. Olduk ve finale katılma hakkımızı kaybettik. Yarışmadan sonra haksızlığa uğradığımızı düşünüyorum ayrıca hedefime de ulaşamamıştım. Daha da çok azimleşerek 12. Sınıfta da proje yapmaya karar verdim.

     12.Sınıf İMKB Anadolu Lisesi

Sınıf ta çevremdeki hiç kimse proje ile uğraşmama sıcak bakmıyordu üniversite sınavına yoğunlaşmam gerektiğini düşünüyorlardı. Bence de haklıydılar bunun üzerine projeyi yaz tatilinde bitirmeyi planladım böylelikle 12. Sınıfta üniversite sınavına çalışabilecektim. Ama bu sefer kesin derece almalıydım yarışma konusunda tecrübede edinmiştim kedime de güveniyordum. Sonunda istediğim gibi bir proje buldum. Projem yeni bir Güdümlü Tanksavar Füzesi sistemi tasarlamaktı. Bu durumda bir ikilem yaşadım projemin bir silah sistemi olması hem avantaj hem de dezavantaj olabileceğini biliyordum ama silah sistemi olmasının çok daha fazla ilgi çekeceği düşüncesi ile projeyi yapmaya karar verdim.

Projenin adı: “İkici Nesil Yarı Otomatik Güdümlü Tank Savar Füzesi Güdüm Sistemi Tasarım, Donanım ve Yazılım”

Düşündüğüm gibi projeyi yapmaya yaz tatilinde başladım fakat harcamalardan dolayı çok fazla ilerleme kaydedemedim. Programlama konusunda kendimi geliştirebildim. Sonunda yaz tatili bitti proje ile ilgilendiğim için çok fazla ders çalışamamıştım.

Okul açıldığında Projede belli bir yol almıştım. Fakat yaptığım işçilikten hiç memnun değildim. Yine yarı yolda kalma korkusu sürekli olarak beni projeyi geliştirmeye yöneltiyordu. Bu yüzden yaz tatilinde yaptığım çalışmaları yeniden daha iyisini yapma kararı aldım. Okulda proje yaptığımı gören birçok arkadaşım proje yaparak yanlış yaptığımı ders çalışmam gerektiğini düşünüyordu.

Fizik Laboratuvarı

Fizik Laboratuvarı

 

Projeyi  geçen seneki gibi fizik laboratuarına yapıyordum. Fizik laboratuarının anahtarı hep bende duruyordu öğle araları boş ve önemsiz derslerden izin alarak çalışmaya gidiyorum. Proje için aldığım maddi kaynak ise geçen seneye göre çok daha iyiydi geçen seneden bir başarım vardı sonuçta ayrıca okulun elektrik işlerine yapmamım faydası olmuş olabilir tabi.

Başvuru tarihi geldiği zaman proje raporunu tamamladım 100 sayfa  civarı yazı yazmıştım. Sonunda başvuru sonuçları açıklandı. Çok korkuyordum bir yerde yanlışlık yaptım proje değerlendirilmedi diye ama korktuğum başıma gelmedi. Bölge sergisine davet edildik.

Projeyi yapmaya tüm hızıyla devam ediyordum ama bazen programın gerisine bile düştüğüm oluyordu. Ya yaptığım bir işi beğenmeyerek en baştan yapıyor ya da iş bitince yeni eklemeler yapıyordum.  Bu kadar uğraşın sonunda bide birinci olamama ihtimalimi ortadan kaldırmak istiyorum. Bu arada YGS sınavına çok az vakit ayıra biliyordum ayırsam bile aklım projedeki sorunlara gidiyordu.

Bölge yarışmasına son bir ay kala projenin yetişmeme ihtimaline karşın neredeyse hiçbir derse girmiyordum.  Ama bu bile yeterli olmayacağını anladım. Projeyi eve götürme gibi bir ihtimal yoktu. Hem çok büyüktü hem de kullanacağım aletler çok fazlaydı bu yüzden evde de çalışma yapamıyordum. Biri bile eksik olsa hiçbir şey yapamaya bilirdim. Ayrıca evdekilerde sorun çıkaracağından emindim. Tek çarem okulda mesai yapmaktı. Geceleri okulda kimsenin kalmadığını biliyordum.  Yaklaşık bir hafta boyunca okulda gece saat 02:00 kadar proje üzerinde çalıştım.

Bölge yarışmasına danışman öğretmenim ile gittik. Açıkçası bütün rakip arkadaşlarım projesini dinledikten sonra birincilikle ilgili aklımda en ufak bir şüphe kalmadı. Çoğu daha önceden yapılmış projelerdi. Yarışmadan sonra projeyi daha da geliştirmeyi düşündüm hatta saha denemesi yapmaya karar verdim. Fakat okuldan daha fazla maddi destek alamdım. Maddi gider getirmeyen yazılımların geliştirilmesi ile uğraştım.

45. TÜBİTAK Proje Yarışması Final Sergisi

45. TÜBİTAK Proje Yarışması Final Sergisi

En sonunda final yarışmasının günü geldi. Final yarışmasında 30 fizik projesi vardı. 30 projeden yarıdan fazlası maddi açıdan iyi diyebileceğim özel okullardı ve üniversitelerden yardım almışlardı. Bu benim açımdan bir avantajdı çünkü ben projemi yaparken teknik açıdan hiç kimseden destek almamıştım. Yarışmada iki farklı jüri sunumu yapıldı. İlk olarak jüriler tek tek stantları gezerek projeler hakkında kısa bilgi aldı. Jüriler benim stanttıma geldiğinde hepsi projemi anlatmaya başladım. Neredeyse hepsi projeme hayran kaldı. Nerden yardım aldın diye sordular. Net cevaplar ve açıklamalar yaptığı görünce hayranlıkları bir kat daha arttı lise öğrencisi olduğuna emin misin filan dediler.

Oda sunumunda da aynı şekilde projemi anlattım. Proje anlatımı bittikten sonra Jüride ki akademisyen hocalar geleceği parlak birisin diyerek elinden tutulması gerektiğini söylediler. Yardıma ihtiyacım olduğunda ulaşabilmem için hepsi benim telefon numaramı aldılar ve bana da kendi telefon numaralarını verdiler.

Sonunda ödül töreni günü geldi. İki buçuk yıldır uğraştığım sonucunu görecektim bu yüzden çok heyecanlıydım ama kendimden emindim.

Sonuç olarak da 45. Orta Öğretim Öğrencileri Arası Proje Yarışması Türkiye  Fizik dalı BİRİNCİSİ oldum. Son olarak TÜBİTAK yarışmasından sonra Özyeğin Üniversitesinde ki Robot yarışmasına katıldım TÜBİTAK yarışmasında edildiğim tecrübeler sayesinde bu yarışmada birincim oldum ve üniversiteden özel burs kazandım şuanda Özyeğin Üniversitesi de Elektrik Elektrik Mühendisliği okumaktayım.

dsc_7670

 

 

Post A Comment

Watch Dragon ball super